احمد دهقان
آرامگاه فردوسی
بازگشت به انتها
از ازل تا ابد
مروری کوتاه بر وقایع ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰
برای صیانت از نام خلیج فارس نیازمند عزم ملی هستیم
درباره پوشش و لباس زنان در جزیره کیش
درنگی بر حق حاکمیت ایران بر جزایر تنب و ابوموسی
پیشینه تاریخی رادیو در تهران
سینما صنعتی
زندگی و مرگ افشار طوس
پارسه
بازشناسی نمادهای انسانی نوروز
سیمای جهانی نوروز ایرانی
نمادشناسی سفره هفت سین و نوروز
نوروز، جشنِ رستاخیز
نظام اسطورهای نوروز
جشن آتش افروزان
درس گفتار تئاتر شهر و عناصر پیرامونی
حواس پرتی
درس گفتار سینما و سینماداری در خیابان لالهزار
کلیمیان ایران
مشروطه ایرانی
تکیه دولت، آغاز تا سرانجام
تکیه دولت
دفتر شناخت محله اودلاجان
دفتر راهنمای تخصصی خانه موزه مقدم
شناختنامه | میرزاده عشقی
درس گفتار کوچه اتابک
دفتر راهنمای تخصصی موزه ایران باستان
درس گفتار کوچه دندانساز
درس گفتار باغ علاءالدوله
جمعخوانی درباره تهران
درس گفتار کوچه پشت شهرداری
درس گفتار باغ لالهزار
سفرنامه مصور ناصرالدین شاه به فرنگ
ایران و ظرفیت پنهان گردشگری شیعه
اصول رهبری استراتژیک
همچنان نیازمند گفتگو هستیم
مروری کوتاه بر وقایع ۱۷ شهریور ۱۳۵۷
پرونده ویژه «خیر قرآنی» را در فصلنامه آوای خیر ماندگار بخوانید
چهار عنوان کتاب با موضوع تاریخ تهران منتشر شد
تهران چیست و تهرانی کیست؟
روی خط تردید
مهاجرت، عامل بقا و زوال تهران است
نشست تخصصی شناخت باغ لالهزار برگزار شد.
خانه ارغوان
ارگ کریمخان زند
سیمای معماری شهری تهران
قطار مرگ
مجلس پانزدهم در زندگی سیاسی احمد دهقان نقش مهمی ایفا میکند. دهقان در خلال نمایندگی این دوره از مجلس روابط خود را با حاکمیت مستحکم کرده و در ضمن حمایت ارتش، تلاش میکند تا حمایت احمد قوام را نیز متوجه خود ساخته و با دولت او در مسائلی که نیاز به جلب نظر نمایندگان مجلس شورای ملی است، همکاری کند.
در فولکلورِ ایرانی شاید هیچ عنصر شناخته شدهتری از عمو نوروز نداشته باشیم. پیرمردی با مو و ریش سفید و کلاه نمدی که عصا به دست در شهر میچرخد و دیدن او نخستین نشانههای پایان زمستان و آمدن بهار قلمداد میشود.
یکی از بارزترین نمادهای مشترک تمدنی ـ فرهنگی میان هر یک از این کشورها، «نوروز باستانی» است که بهعنوان یکی از کهنترین جشنها در حوزه تمدنی جنوب آسیا، امروزه بیش از 300 میلیون نفر در 11 کشور مختلف جهان در جنوب غربی آسیا، آسیای میانه، قفقاز، شبهقاره هند و بالکان را به پاسداشت خود واداشته است.
تمدن استوار و پابرجای ایرانی، در یکی از مهمترین بزنگاههای فرهنگی خود بهخوبی توانسته از عهده تکمیل فرایند نمادسازی برآمده و مهمترین جشن باستانی جامعه خود را به انواع مختلفی از آنها بارور سازد.
از استاد میرجلال الدین کزازی ، چهره ماندگار فر هنگ و ادب ایرانی و شاهنامه پژوه و استوره شناس برجسته هم روزگار ما فرصتی کوتاه گرفتیم تا با او درباره نوروز و خاستگاه تاریخی و آیینی این جشن باستانی سخن بگوییم. زیبایی بیان و دانش گسترده ایشان حظ این گفتگوی کوتاه را صدچندان نمود.
نوروز، جشن جنبش نوزایی زمین است. در نگاه اساطیری ایرانیان باستان، کیومرث (گیومرد) پایهگذار نوروز معرفی میشود، او که نخستین پادشاه جهان است، آغاز سلطنت سیسالهاش را با نوروز عجین کرده و ازآنرو جهانیان را به جشن و پایکوبی در این آیین واداشته است. به روایت شاهنامه، کشاورزی از زمان او آغاز میشود و این پادشاه نخستین را بایستی نوآور در تغییر پوشاک، خوراک و زیست بشر برشمرد.
برگزاری این جشن را میتوان در همه شهرها و روستاهای ایران سراغ گرفت، ایرانیان در این شب بر این باورند که با افروختن آتش و پریدن از روی آن، بیماری، ناراحتی و نگرانیهای سال کهنه را به آتش میسپارند و سال نو را با آسودگی و شادی آغاز میکنند
تعداد تکایای تهران قدیم در قرن سیزدهم هجری قمری بالغ بر ۴۵ عنوان بود. در میان این تکایا، «تکیه دولت» که با عناوین مختلفی چون «تکیه همایونی دولت»، «تکیه قیصر» و «تکیه بزرگ شاهی» نیز شناخته میشود، به عنوان تکیه شاخص نه تنها در پایتخت، بلکه در سراسر کشور نامآور بود.
مدیر باید آمادگی پذیرش شکست و تقسیم پیروزی را داشته باشد. عدم پذیرش شکست و باور به آن منجر به بروز فاجعههای بزرگتری در سازمان میشود. شکستهای بزرگ پسلرزههای کوچک و بزرگی دارند که ممکن استعدم مدیریت و شناخت آنها به فروپاشی یک سازمان بیانجامد. لذا با تقویت توان پذیرش شکست در عملکرد، امکان ارزیابی و تغییر استراتژی پیش از آنکه سازمان به بحرانهای دیگری مبتلا شود، میسر میشود و چهبسا میتوان بسیاری از این بحرانها را به تجربهای فرصت ساز بدل نمود.